روزهای برزخی میوه بهشتی/سیلی خشکسالی صورت باغات انجیر را سیاه کرد

خبرگزاری مهر – گروه استان‌ها: محصول انجیر سیاه از مشخصه‌های شهرستان پلدختر در حوزه باغداری و کشاورزی است که منبع درآمد بخش زیادی از روستاییان منطقه بوده و برداشت این محصول از اواسط تیر ماه آغاز و تا اواسط مهرماه ادامه دارد.

با اینکه پلدختر به عنوان قطب انجیر سیاه در کشورشناخته شده و این محصول می‌تواند با کیفیت بالایی که دارد تأثیر بسزایی در اقتصاد شهرستان داشته باشد، اما مسائل و مشکلاتی موجب شده تا باغداران و کشاورزان آن طور که باید از این محصول بهره کافی را نبرند.

انجیر سیاه پلدختر همچنان چشم انتظار فرآوری

کامران آزادی یکی از باغداران ساکن روستای «زیودار» از توابع بخش معمولان شهرستان پلدختر در گفت و گو با خبرنگار مهر گفت: یک و نیم هکتار باغ انجیر در این منطقه دارم که منبع درآمد و خرج و مخارج زندگی و معیشت خانواده‌ام از این راه تأمین می‌شود.

روزهای برزخی میوه بهشتی/سیلی خشکسالی صورت باغات انجیر را سیاه کرد

وی عنوان کرد: منطقه ما آب و هوای مناسبی برای تولید انجیر سیاه دارد و به واسطه این امر با گذشت ۶۰ سال همچنان باغداری شغل غالب و اصلی اهالی این منطقه است، اما متأسفانه علی رغم اینکه پلدختر در کشور به عنوان قطب انجیر سیاه شناخته شده اما مشکلاتی سد راه باغداران است که نیاز به رسیدگی مسئولان دارد.

علی صفر میرزایی یکی دیگر از باغداران انجیر در روستای «بن لار» در گفت و گو با خبرنگار مهر، اظهار داشت: کیفیت انجیر سیاه پلدختر زبانزد است اما متأسفانه تاکنون این محصول بی نظیر برند سازی نشده و از طرفی با ماندگاری کم بیشتر به صورت تازه مصرف می‌شود و در این زمینه برای جلوگیری از هدر رفت، نیاز به احداث صنایع تکمیلی و تبدیلی در منطقه به شدت احساس می‌شود.

وی افزود: انجیر سیاه به دلیل ماندگاری کم نیاز به صنایع تبدیلی دارد تا بتوان از فرآورده‌های متعدد آن مانند مربا، مارمالاد، سرکه و… که از آن به دست می‌آید را تهیه و راهی بازار مصرف کرد.

روزهای برزخی میوه بهشتی/سیلی خشکسالی صورت باغات انجیر را سیاه کرد

خشکی «مادیان رود» و ضرر به باغداران منطقه

هوشنگ آزادی یکی دیگر از اهالی روستای «زورانتل» در گفت و گو با خبرنگار مهر گفت: کم آبی به ویژه در فصل گرما و زمان برداشت انجیر به معضلی شدید برای باغداران تبدیل شده و درختان انجیر و باغات منطقه را تهدید می‌کند، به خاطر خشکسالی‌های اخیر آب «مادیان رود» خشک شده و کاهش آب این منابع موجب کاهش کیفیت درختان، خشکی آن و متضرر گشتن باغداران شده است.

وی عنوان کرد: مشکل حمل و نقل به دلیل عدم تسطیح، تعریض، آسفالت و مناسب سازی جاده‌های بین مزارع از دیگر مشکلات و معضلات پیش روی باغداران در پلدختر است که نیاز به پیگیری و اقدامات مؤثری و به موقع از سوی مسئولان در این حوزه دارد.

روزهای برزخی میوه بهشتی/سیلی خشکسالی صورت باغات انجیر را سیاه کرد

زحمت باغداران در جیب دلال‌ها

این باغدار اهل روستای «زورانتل» در ادامه سخنان خود افزود: یکی از مهم‌ترین مشکلات پیش روی باغداران و به طور کلی کشاورزان پلدختر وجود دلالان است که محصولات را با قیمت بسیار پایین از کشاورز خریداری و این مسئله موجب شده سود واقعی و اصلی محصولات به جای اینکه عاید کشاورز زحمتکش شود، به جیب واسطه‌ها و دلالان می‌رود.

علی سلطانپور دهیار «افرینه» در گفت و گو با خبرنگار مهر گفت: با توجه به اینکه در سال‌های اخیر کشت انجیر رونق خاصی در منطقه پیدا کرده لازم است جهاد کشاورزی تلاش خود را در ارائه خدمات بهتر به کشاورزان گسترش دهد.

وی عنوان کرد: گرانی سموم آفت کش و تهیه انواع کودهای شیمیایی یکی از دغدغه‌های کشاورزان در سال جاری است.

روزهای برزخی میوه بهشتی/سیلی خشکسالی صورت باغات انجیر را سیاه کرد

نبود سردخانه و امکانات بسته بندی

دهیار «افرینه» افزود: با توجه به پایین رفتن سطح آب رودخانه کشکان، خشکسالی و کاشت محصولات آبدوست در بالا دست، نگرانی کشاورزان را در خصوص آب کشاورزی مضاعف کرده است.

سلطانپور گفت: نبود سردخانه و امکانات بسته بندی در سطح شهرستان بر افت قیمت واقعی این محصول تأثیر بسزایی دارد و وجود دلالان و واسطه‌ها مزید بر علت شده، به ویژه که در سال‌های اخیر نیز نرخ خرید را به روز به کشاورز اعلام نمی‌کنند.

وی افزود: تشکیل تعاونی‌های مختلف با هدف عرضه محصولات و صادرات می‌تواند این محصول استراتژیک را در سطح کشور به جایگاه واقعی خود نزدیک کند.

روزهای برزخی میوه بهشتی/سیلی خشکسالی صورت باغات انجیر را سیاه کرد

پیش بینی تولید ۳۶ هزار تن انجیر سیاه

علی نظری مسئول باغبانی جهاد کشاورزی پلدختر در این رابطه در گفت و گو با خبرنگار مهر گفت: برداشت محصول اول انجیر به نام «دبه» از باغات پلدختر از اوایل خرداد ماه آغاز و تا اوایل تیرماه ادامه دارد.

وی عنوان کرد: برداشت محصول دوم و اصلی انجیر از باغات پلدختر به نام «لته» از اواسط تیرماه آغاز و تا اوایل مهرماه ادامه دارد.

مسئول باغبانی جهاد کشاورزی پلدختر با بیان اینکه حدود دو هزار و ۳۰۰ هکتار باغ انجیر در شهرستان وجود دارد، گفت: برداشت انجیر در سطح حدود هزار و ۸۰۰ هکتار باغ بارور در این شهرستان صورت می‌گیرد.

روزهای برزخی میوه بهشتی/سیلی خشکسالی صورت باغات انجیر را سیاه کرد

نظری گفت: به طور کلی حدود چهار هزار هکتار از اراضی شهرستان باغات هستند که از این میزان ۲۳۰۰ هکتار باغ انجیر هستند.

وی افزود: پیش بینی می‌شود با تولید ۲۰ تن در هر هکتار در مجموع ۳۶ هزار تن انجیر در سال زراعی جاری در پلدختر برداشت شود.

صادرات انجیر سیاه پلدختر به کشورهای همسایه

مسئول باغبانی جهاد کشاورزی پلدختر یادآور شد: انجیر تولیدی باغات شهرستان پلدختر از نوع common fig یا انجیر معمولی و رقم آن به نام انجیر سیاه شناخته می‌شود.

نظری افزود: احداث کارگاه و کارخانجات بسته بندی، فرآوری و توسعه شیوه آبیاری‌های تحت فشار از برنامه‌های در دستور کار این اداره در شهرستان است.

وی گفت: درآمد سالیانه هر هکتار باغ انجیر در شهرستان پلدختر حدود ۱۰۰ میلیون تومان است.

روزهای برزخی میوه بهشتی/سیلی خشکسالی صورت باغات انجیر را سیاه کرد

مسئول باغبانی جهاد کشاورزی پلدختر افزود: انجیر سیاه پلدختر علاوه بر تأمین نیاز بازار استان‌های داخلی به کشورهای همسایه به ویژه کشورهای خاورمیانه و روسیه صادر می‌شود.

کمبود آب در باغات انجیر

نظری به مشکلات باغداران انجیر اشاره کرد و یادآور شد: بیماری‌ها، آفات طبیعی، عدم برند سازی، کمبود آب به ویژه در مواقع خشکسالی و نبود کارگاه‌های فرآوری از عمده مشکلات انجیر داران این شهرستان است.

سید حبیب الله موسوی بخشدار معمولان نیز در این رابطه در گفت و گو با خبرنگار مهر گفت: انجیر سیاه بخش معمولان متعلق به مناطق «زیودار» و «چولهول» است که با حدود هزار و ۲۰۰ هکتار باغ انجیر سالانه ۳۰ هزار تن از این محصول با گردش مالی ۳۰۰ میلیارد تومان به بازار عرضه می‌شود.

روزهای برزخی میوه بهشتی/سیلی خشکسالی صورت باغات انجیر را سیاه کرد

وی عنوان کرد: باغات انجیر لرستان و به طور عمده شهرستان پلدختر به ویژه بخش معمولان ۹۵ درصد انجیر سیاه بازار لرستان و ۳۰ درصد نیاز کشور را تامین می‌کنند.

۶ هزار نفر در انجیر می‌کارند

بخشدار معمولان افزود: ۱۸ روستا بخش معمولان با جمعیت ۶ هزار نفر مشغول تولید این نعمت خدادادی هستند.

همه مصائب باغات انجیر پلدختر

موسوی به مهم‌ترین مشکلات باغداران انجیر این منطقه اشاره کرد و گفت: روستاهای «بن لار»، «لیت بر»، «سرنجه»، «دوآب» و «زیر انبار» این بخش به ویژه در فصل تابستان و هوای گرم و زمان برداشت محصول انجیر با مشکل کمبود آب مواجه هستند.

روزهای برزخی میوه بهشتی/سیلی خشکسالی صورت باغات انجیر را سیاه کرد

وی افزود: جاده بین مزارع باغات انجیر منطقه «چولهول» و «کلات «به «لیت بر» و «زیرانبار» برای تردد اهالی و انتقال محصول انجیر نیاز به تعریض و آسفالت دارد.

بخشدار معمولان افزود: احداث ایستگاه پمپاژ آب و قطره‌ای کردن آبیاری باغات انجیر با توجه به کاهش شدید دبی آب «مادیان رود» و رودخانه «کشکان» به عنوان ۲ منبع تأمین آب فعلی باغات انجیر و همچنین ایجاد صنایع تبدیلی، سردخانه‌ای، بسته بندی و فرآوری انجیر از دیگر نیازهای باغات انجیر منطقه است.

بحران آب بیخ گوش باغات انجیر

حجت الاسلام سید محسن موسوی امام جمعه پلدختر نیز در این رابطه در گفت و گو با خبرنگار مهر اظهار داشت: رودخانه «کشکان» به عنوان شاهرگ حیاتی این شهرستان از بی آبی نفس‌های آن به شماره افتاده و این خشکی موجب نگرانی کشاورزان و باغداران و مردم منطقه شده است.

وی افزود: خشکی رودخانه «کشکان» موجب شده روستاهای حاشیه این رودخانه، باغداران و کشاورزان به ویژه باغات انجیر مناطقی مانند «زیودار»، «بن لار»، «جلگه»، «زورانتل»، «مورانی»، «بابازید» و… با بحران کم آبی مواجه هستند.

روزهای برزخی میوه بهشتی/سیلی خشکسالی صورت باغات انجیر را سیاه کرد

امام جمعه پلدختر افزود: خشکی رودخانه «کشکان» و «مادیان رود» سال‌ها است مطرح شده و به ویژه طی خشکسالی‌های اخیر موجب شدت نگرانی باغداران و کشاورزان است و احداث سد در بالا دست به عنوان مطالبه جدی مردم منطقه همچنان مورد تاکید و ضرورت دارد.

حجت الاسلام موسوی گفت: شهرستان پلدختر قطب انجیر سیاه در کشور است که نیاز به حمایت دارد و به صرف شعار مشکلات کشاورزان و باغداران به ویژه در زمینه کم آبی حل نمی‌شود بلکه برای ذخیره آب رودخانه وحشی «کشکان» برای روز مبادا مانند فصل تابستان نیاز به احداث سد و اقدام عملی دارد.

همچنان مهم‌ترین مشکل صنعت باغداری پلدختر نبود کافی صنایع تبدیلی و غذایی، سردخانه‌ها و مسائل مرتبط با فرآوری و بسته‌بندی میوه‌جات است، تکمیل زنجیره تولید محصولات باغی نیازمندِ برنامه‌ریزی جدی‌تر، ایجاد مشوق‌های لازم، رایزنی با فعالان این حوزه، استفاده از ظرفیت تشکل‌های بخش خصوصی و پیگیری‌های جدی‌تر است؛ موضوعی که با روند حرکت کنونی متولیان تا تحقق فاصله زیادی دارد.

منبع: خبرگزاری مهر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *